-
آسمان غمگین است
پنجشنبه 4 مردادماه سال 1403 12:14
آسمان غمگین است و دلم افسرده ابر ها بی حاصل رود ها خشکیده و زمین چشم به راه خورشید برگ ها پژمرده مهربانی مرده و بشر بی روح است شهر بی یار شده بی کسی شهره هر شهر شده هیچ کس تاب شجاعت را نیست و منم بی تابم ماه پشت ابر است ابر بارانی نیست چشم ها غمگیناند و تو هم منتظری... نور خورشید وجودت همه را گرم کند مهدی مزرعه
-
السلام علیک یااباعبدالله
پنجشنبه 4 مردادماه سال 1403 12:13
-
استوار چون کوه
پنجشنبه 4 مردادماه سال 1403 12:10
استوار چون کوه ایستادی و نشاندی تو مرا گاه و بیگاه به راه میرفتم من به بیراهه پِیام بود که به راه خود کشیدی تو مرا رنگ عافیت دنیا خواستم در خرابات بلا بود هلاکم شب و روز این قصر شفا بین که ساختی تو مرا ساعت تنهایی، لحظه بیخوابی هرچه گشتم پِی دلدار نیافتم هیچ کس دل دیوانهای داشتی که باختی تو مرا روز در دست طلوع شب...
-
زیرآوارنگاهت
پنجشنبه 4 مردادماه سال 1403 12:09
زیرآوارنگاهت عشق ومهر جوانه می زند بوسه تکثیرمی شود به تمنای عرصه ی آغوشت جان می گیردزندگی سیدحسن نبی پور
-
بیا بر حرمت قلبی که داری
پنجشنبه 4 مردادماه سال 1403 12:07
بیا بر حرمت قلبی که داری صدای آشنا بر جان گذاری منم ماهِ ترانه در شباهنگ حریم درد و دل آه از دلِ تنگ به نغمه ساز را در حرکت آور تو باور کن تو باور کن تو باور که دنیا دلبری را بر تو بخشید سخن دانی و مهری در دلت دید بیا در جان من شام ادیبان کنامِ عاشقان و دلفریبان زهرا گودرزی فرد
-
حال که من از خود به در آمده ام
پنجشنبه 4 مردادماه سال 1403 12:05
حال که من از خود به در آمده ام چگونه نبینم نیستی را در خود بودن نیستی نه از برای نبودن بودن در پوچی و خالی بودن زمستانی که برف نبارد و بهاری که شکوفه ندهد من را به خواب نمیبرد بیدار می کند چهار فصل ، بیداری از من گذشت زمستان ، بهار ، تابستان و پاییز زمستان بارید بهار شکوفه داد تابستان سوزاند و پاییز ریزاند و من دوباره...
-
این دل است جانا،مسافرخانه نیست
چهارشنبه 3 مردادماه سال 1403 12:24
این دل است جانا،مسافرخانه نیست خانه شیر است و روبه لانه نیست گل فراوان است و رنگارنگ بیش صبر،گل داده که این گلخانه نیست میبردمست هوسبازی دلی در خلوتی کوچه گرد است دل ولی دیوانه نیست بارها تاپای جان آتش گرفت وسوخته شک ندارد درجهان عشقی دل پروانه نیست زیرسقف بی ستون آسمان خوابیده است دل یقین دارد به دنیا بی بلا کاشانه...
-
السلام علیک یا صاحب الزمان
چهارشنبه 3 مردادماه سال 1403 12:23
-
بنده ی من؛
چهارشنبه 3 مردادماه سال 1403 12:22
بنده ی من؛ تُنگِ دنیا برای روحِ بزرگِ تو تَنگ است، میدانم... به اقیانوس بی انتهای من وارد شو که آرامت میکنم... خودت را از بندِ اسارتِ دنیا و هر آنچه فانی است، رها کن و تنها بنده ی من باش که من ؛ از هر اندوه شدیدی نجاتت خواهم داد...
-
ناگهان رفتی
چهارشنبه 3 مردادماه سال 1403 12:21
ناگهان رفتی اما ماجرا فقط همین نبود از غم نبودنت بی آتش سوختم سوختم ... سونیا امیدی
-
خواستم تا که بوسه زنم بر رخ ماهت اما نشد
چهارشنبه 3 مردادماه سال 1403 12:20
خواستم تا که بوسه زنم بر رخ ماهت اما نشد خواستم تا که سجده کنم به درگاهت اما نشد خواستم یک قدح سبز بنوشم از لب شیرینت غمزه ای کرد که دیوانه ام در شام گاهت اما نشد بارش ار فرصت بوسیدن رخش داد بوسیدم سیل شد بوسه من بر سر کوی منایت اما نشد مر حم درد مرا زخم چرکین تو داد است طبیب دردهایم جمله کردم درمان با صدایت اما نشد...
-
خدایاپناه مون باش
چهارشنبه 3 مردادماه سال 1403 12:14
-
تو بدان راه سیه گر بروی یا نروی
چهارشنبه 3 مردادماه سال 1403 12:13
تو بدان راه سیه گر بروی یا نروی باورت گر بشود یا نشود پشت سر خواهم بود عطر گیسوی طلایت شده تک رهبر من و به خود خواهم گفت که دو چشمان سیاهت همه پیرایهٔ من رادین رودساز
-
اهل کاری گر به کوشش زنده باش
چهارشنبه 3 مردادماه سال 1403 12:10
اهل کاری گر به کوشش زنده باش نان بازو می خوری غمگین مباش آنکه با حیلت طعامی می خرد بار هیزم را به دوزخ می برد هرکسی را بهر کاری ساختند کسب روزی را به او آموختند کار باید کرد در ریسندگی تا بیاموزیم درس زندگی زندگی سخت است زیر خط فقر کارگر می داند این شرمندگی پنبه را می آورند از راه دور کارگر می چیند آنها را به زور بس...
-
من... من در تب طاعون زمین میسوزم
چهارشنبه 3 مردادماه سال 1403 12:09
من... من در تب طاعون زمین میسوزم من یک جزامی مطرودم که مردمان بی تفاوت شهر دردهایم را لای نان باگت برایم می آورند من دختری هستم که گیس های التماسم را نامنظم بریده اند ... و سوار بر ماشین های التزام آبروبم را در بوم زندگی رنگ روغن می زنند من اندوه خشک شده ی پدری هستم بر نرده های ای کاش فرزندانش من ناله های مادری هستم...
-
من به هرکس کرده ام در هر زمانی اعتماد
چهارشنبه 3 مردادماه سال 1403 12:07
من به هرکس کرده ام در هر زمانی اعتماد داده من را گونه ای با عقل نادانش به باد گیرِ من باشد همیشه چون پیامم می دهد بعدِ هر کاری دگر من را نیاورده به یاد رسم دنیا و همه مردم به نامردی شده هرکه دل دادم به او، او هم دلی با من نداد راهِ من باشد جدا از هرکه از من غافل است چون که دارم تا همیشه به خدایم اعتقاد دوستی با هرکسی...
-
من از دیار کریمان بی همانندم
سهشنبه 2 مردادماه سال 1403 12:11
من از دیار کریمان بی همانندم برایتان دل بی غصه آرزومندم شکوه یک زنم از آفتاب و آیینه که از لحاظ صلابت خودِ دماوندم شبیه پسته ی خندان همیشه خوشحالم که با وجود غم و غصه ،باز می خندم چراغ خانه شدم زنده ام به مهر و وفا که از کنارِ تو بودن بسی خوشایندی اگر چه در جگرم زخمهای سر بازی است ولی همین که شدم عاشق تو خرسندم غزل...
-
السلام علیک یا صاحب الزمان
سهشنبه 2 مردادماه سال 1403 12:09
-
فقط اعجاز حق، می خواهد و بس
سهشنبه 2 مردادماه سال 1403 12:08
فقط اعجاز حق، می خواهد و بس شفــــای خود عطا، فرماید و بس شفــــــای ما مریضـان، جملگی را دهــد آری خـدا، گر خواهد و بس سلیمان بوکانی حیق
-
دمشان گرم شیمی دان ها
سهشنبه 2 مردادماه سال 1403 12:07
دمشان گرم شیمی دان ها که نه شپشی درسرها ماند و نه کرمی در روده ها کاش دارویی هم برای دفع انگل های دو پای جامعه می ساختند پرشنگ بابایی
-
صدای هجوم افکار را
سهشنبه 2 مردادماه سال 1403 12:06
صدای هجوم افکار را از مخروبههای ذهنم میشنوم؛ وقتی که بر اثر رنجِ خود خوری روحام را میتراشد و نیمی از مغزم در خاموشی مطلق به سر میبرد عسل محمدی
-
زندگی
سهشنبه 2 مردادماه سال 1403 12:05
-
شوروشرافتاد بسرها ازدل بی باکی ما
سهشنبه 2 مردادماه سال 1403 12:02
شوروشرافتاد بسرها ازدل بی باکی ما بین دلشدگان ولوله شد به گریبا ن چاکی ما هاتف از غیب خبرآورد که خواهد آمد کاشک می دید حال من آن، مشتاق هلاکی ما منٌت از ساقی ومیکده و مستی نمی باید دید خوش توان رفت به مستی از خُم افلاکی ما چاره کار بر آن است کزین شهر جان ببرم تا نبینند رقیبان حاسد شب غمنا کی ما داغ سی مرغ پریشان بر...
-
چو در هر بادیه پیدا شدی اندر دل خویش
سهشنبه 2 مردادماه سال 1403 12:01
چو در هر بادیه پیدا شدی اندر دل خویش دگر هر سویه جزا آیَد از آن توشه ی پیش رضا اسمائی
-
فرهاد صفت از سر وجان بگذ شتیم
سهشنبه 2 مردادماه سال 1403 12:00
فرهاد صفت از سر وجان بگذ شتیم هر دام که گستراند شیرین ،بدان پیوستیم ما بودیم ودلی که از روی صفا دنبال سراب زندگی ازدوجهان بگسستیم عبدالمجید پرهیز کار
-
دست هایت تا مرا از یاد برد
سهشنبه 2 مردادماه سال 1403 11:58
دست هایت تا مرا از یاد برد برگ های خشک من را باد برد شب وزید و جنگل بادام را دستهای خونی جلّاد برد ماه من با ابرهایت خو بگیر ماهی ات را تور یک صیّاد برد گردبادی می گذشت از کوچه ها با خودش هر آنچه را آزاد ... برد ای مترسک زحمتت کم شد، ببین؛ کشتزار شادی ام را باد برد سرزمین پادشاه عشق را لشکری در جنگ استبداد برد توی شهر...
-
در وجودم آتشی زبانه می کشد
دوشنبه 1 مردادماه سال 1403 12:04
در وجودم آتشی زبانه می کشد انگاری در دلم عشق فوران کرده تو را می خواهم به اندازه شنیدن نغمه خاموش شب تاریک به نشستن کنار برکه زندگی به تمنای خواستن ساعتی در کنارت خیره ماندن چه کردی با خواهش باریدن بی صدای باران خیس شدن در زیر قطرات اشک لرزان با ترنم عطر عاشقی با طراوت شبنم سحرگاهی با اندک رمق مانده در تنم می خوانمت...
-
السلام علیک یا صاحب الزمان
دوشنبه 1 مردادماه سال 1403 12:03
-
باید برای خودم شب شعری بپا کنم
دوشنبه 1 مردادماه سال 1403 11:59
باید برای خودم شب شعری بپا کنم تا پیش پای غزل رقص واژه ها کنم یا آتش خیال بریزم درون شعر طوفان غم به شعله شعری عطا کنم این سینه ی شکسته به اندوه مبتلاست باید دوبیت مثنوی اش را دوا کنم گرداغ های شکفته به اندوه گل کند لبخند غم بغزل در قفا کنم تا اشکها بخون جگر هدیه میشود شعری به وسعت دریا بپا کنم تا لحظه ی وصال دو بیتی...
-
نمانده گرچه در پهنای پروازم پر و بالی
دوشنبه 1 مردادماه سال 1403 11:57
نمانده گرچه در پهنای پروازم پر و بالی چه سختی ها کشیدم تا بپرسم از تو احوالی نمی بینی چگونه دل به سودای غمت دادم نمی دانی چه گفتم در خیالت با پر شالی هنوز از خاطرات مانده در یادم خبر داری ؟ همان دلدادگی ها، سر سپردن های هر سالی تو بودی و بهار و شاخه ای گل روی موهایت و من گم گشته بودم لابه لای اشک سیالی من و عکس تو و...