تو

چندسالی است روزگار منی

کمدهای این خانه

کمدهای این خانه

رخت های مردی را

نفس می کشد

که بوی مرا می دهد

کفش های مردی را

جفت می کند

که مساحت پاهایم را می شناسد

و چمدانی که

به اندازه ی حجم زنی ست

که شعرهایش را

بر روی دستمال کاغذی نم می زند

از لابلای این چوب لباسی ها

مردی را می تکانم

که تمامم را

در چمدان تا می کند و

می برد.

"صدف در خشان"

ای جانم

ما آدمهای احمـــقی نبودیم

ما آدمهای احمـــقی نبودیم
ســــاده بودیم
و از روی سادگی
به احمق ها اجازه دادیم
تا در زندگی مان دخالت کنند!

ارنستو چه گوارا

تو بیایی

بهار را گذاشته ام

پشت چین های دامنت

تو بیایی چای دارچین که هیچ

چای بهار نارنج هم آماده است

گفته بودم به معجزه ی عشق ایمان بیاور

من با همین چای و همین تو

یک دنیا را عاشق میکنم …

عشق به شناسنامه نگاه نمی کند

عشق به شناسنامه نگاه نمی کند

باورت می شود

این دل دلِ بی دلیل

نامش عشق است

تو هر چه دوست داری صدایش کن . . .


نیلوفر لاری پور

خدا