قدم زدم به روی برگ ها ی زرد و سرخ و قهوه ای

قدم زدم به روی برگ ها ی زرد و سرخ و قهوه ای
به یاد چشم های تو
در این خزان سرد و عاشقانه ی زمین
پر از خیال می شوم
پر از نگاه عاشقت
ببین چه عاشقانه عاشقم
دلم برای دست های تو پر از ترانه می شود
و برگ های دفتر ترانه هام
پر از بهانه های شعر تازه می شود
می رود خزان
می رود که در شبی بلند
به یاد تو
سلام کند
به فصل تازه زمین...

میدیا جادری